نیشابور فردا_ در روزگار ما، مرگ فقط پایان حیات فیزیکی نیست؛ گاه بازتابی از شکست، سرکوب و ناتوانی جمعی است. در چنین شرایطی، سوگواری مفهوم تازه‌ای پیدا می‌کند، سوگی که دیگر فقط اشک و سیاهی نیست، بلکه بدنی است در حرکت، در اعتراض و در تلاش برای بقا. پدیده‌ای که این روزها با عنوان «رقص سوگوارانه» یا «سوگ‌رقص» شناخته می‌شود، بازتاب موجی از احساسات متناقض، خشم نهفته و نیاز به بیان است؛ نیازی که دیگر زبان از عهده‌اش برنمی‌آید.